Gözleri Zamanla Kapanan Arkadaşlara Destek. ilk öğrencim bir Üniversiteyi
kazanmış ama dokuz yıldır görme engelli olarak yaşıyordu. Kendisiyle epey
sohbet ettik. Kabartma yazı öğretmek istedik. Ama ailesinin aşırı korumacı
yaklaşımı vardı.
Maalesef süreci iyi yönetemedi ve sıkıntılar sonucu beyin
ameliyatı oldu. Sonradan bağlantımız kesildi. Zaman zaman rastladığım gözleri
zamanla kapanacak arkadaşlara destek vermeye çalışıyorum. Bir görmeyen
arkadaşımıza oda gözlerini zamanla kaybetti. Kaynaklar ve diğer süreçlerle
ilgili bilgi verdik. Şu an ilahiyat fakültesi mezunu ve müezzinlik
yapıyor. Farklı illerden beni arayan ve gözleri bozulan ve görmez olan
arkadaşlarımı bilgilendiriyorum. Dün sohbet odasında görmeyen arkadaşlarla görüştük.
Biraz körlük felsefesinden ve körlüğün kötü bir durum olmadığından kabullenmenin
sorunların çözümünde önemli bir mesafe olduğunda ve körlüğün bazı
avantajlarından bahsedince. Hemen haklı olarak itirazlar geldi. Ama benim
kafamda bir şimşek o arada zaten çaktı. Bu işi sistematik hale getiremeyiz
mi şöyle bir arkadaşımız gözlerini kaybedince görmez olunca tabiî ki derneklere
başvuracak. Ama bununla ilgili bu zamana kadar akademik çalışmalar yapıldı mı
kitap var mı bir insanın zamanla gözlerini kaybetmesiyle ilgili film belgesel
ve üzerinde çalışılmış bir eser var mı anı kitapları yayınlanmış mı
araştıracağım ve bu alanda çalışmak istiyorum. Üniversitelerimizde bu konuları
çalışmalı ve sadece yazılı metinler üzerinden değil aynı zamanda saha
çalışmaları yapmalı. Bana başvuran arkadaşlar izin verdiği ölçüde bende
deneyimlerimi yazacağım. Dün arkadaşlarla sohbet ederken kafamda şimşeği ne
çaktırdı. Arkadaşlarımızın gözleri görmüyor. Bu günden sonrada görmeleri mümkün
değil ama görmeye duyulan bir özlem azda olsa yas var. Ve rüyasında görüp ve
uyandığında üzülen dostlarım var. Bence tam bir akademik çalışma bende dilim
döndüğünce körlüğün bazı avantajlarından bahsettim. Her durumun olumlu ve
olumsuz yönleri vardır. Bizim bakış açımız olaylar ne olursa olsun bizim
gösterdiğimiz onu algılayış biçimimizdir. Bizdeki karşılığıdır. Farklı illerden
gözleri zamanla görmez olacak arkadaşlarımızla ve tamamen gözleri kapanan ve
bununla başa çıkmakta sorun yaşayan arkadaşlarımızla tanışmak ve birlikte el
yordamıyla yol aramak istiyorum. Ben artık dernekçilik olayına çok şükür farklı
bakıyorum. Bu konularda benim gözlerimi açan büyüklerime teşekkür ediyorum. Ben
hiç görmüyorum. Şikâyetçi değilim. Şikâyetçi olduğum ön yargılar ve
erişilebilir olmayan tüm alanlar. Dün bana yaya derneğinden mail geldi. Sokakların
bizim olduğunu yazıyor. Engellilerin hamilelerin bebek arabalıların ve
yaşlıların hayatını zorlaştırdığımızdan bahsediyor. Ne güzel ortak bir dil
yakalayabilmek.Salih Arıkan, Tel: 0506 514 96 93
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder