"Kendime karşı ön yargılarım"

Kendime karşı ön yargılarım. Kendimize bir dünya kurarız, ve maalesef sınırlar çizeriz. Ömür boyu bu sınırları aşan ve gerçekten dünya insanı olabilen azdır. Bu birazda eğitim sistemiyle ilgili, ezberci bir eğitim sistemimiz var. Halbuki sorgulayıcı bir eğitim sistemimiz olmalı, ön yargıları parçalamak atomu parçalamaktan daha zordur. Biz engellilere karşı ciddi ön yargılar var. Ancak bizimde ön yargılarımız var, zaman zaman duygusal tutumlarımız gereksiz alınganlıklar, ve öğrenilmiş çaresizlikler ve kendi kendini gerçekleştiren kehanetler, geçenlerde bir etkinlikteyiz. Arkadaş diyor ki aaa üzerine yemek dökmüşsün, bende ben mi diyorum hayır dediler. Aaa üzerini kirletmişsin yine atladım ben mi hayır, o zaman fark ettim üzerine yemek dökecek biri varsa oda benim çünkü görmüyorum yargısını kafasında oluşturan benmişim. Üzerini kirleten biri varsa oda benmişim, bunu biraz makul görebiliriz. Duvarlar ve farklı yerler pis olabiliyor, geçenlerde seminere gidiyorum, ilk defa gittiğim bir yer. güzel cicilerimi giymişim, sen tut boyalı bir yere elini sür, eh be kardeşim arasan bulunmaz. Elimizi kirlettik mi okula girdik ıslak mendil falan biraz azalttık. Birde ben bazen tuvalete girer kapıyı kilitlerim. Işıkla işim yok ya yakmayı unuturmuşum, halbuki sıra bekleyenler için bir işaret ama benimde hiç aklıma gelmez. Bizlerde’de bazen ön yargılarımız oluyor. Cumartesi günü fuara giderken nasıl olsa konferanslar istediğim gibi değil gitmeyeyim dedim, sonrada gittim ve Lise öğretmenlerimle karşılaştım, kendimize karşıda ön yargılarımızı azaltmalıyız. Kabuğumuzu kırarak dünyayı algılamaya çalışmalıyız. Ben kendime söylüyorum sizlere değil.