Bazen çileden çıkıyorum

Bazen çileden çıkıyorum. Cumartesi günü atlamışım tirene gitmişim Akhisar. Tiren ücretsiz. Bazı arkadaşlar  ücretsiz olacağına erişilebilir olsun fikri bence önemli. Akrabalarımla güzel bir piknik yaptık. Geri yine tirenle dönceğim. Tirene bindim tirende boş yer yok. İyi ki internetten bilet almışım. Karşımda bir bayan oturuyor. Kadın oturmadı. etrafdakilerede abi rahatsız olmasın diye oturmuyorum. Dedi. Siz olsanız ne düşünürsünüz. Ayakta bile neredeyse yer yok kadın yerine oturmuyor. Çevredekilerde niye rahatsız olsun ki diyorlar. Bu olay bana otobüsler doluyken ayakta bile yer yokken yanımızın boş olmasını hatırlattı. Pazartesi işe başladım. Öğlen işe geliyorum. Yanımdan araba geçiyor. Kaldırımı çay ocağı işgal etmiş. Orada oturan adam araba geçsin diye beni tutuyor. Adama bırak dedim. Yürüdüm gittim. Yolda yine bir iki kişi bana çarptı iş yerinin olduğu caddeye gelirken bir bisiklet bastonumu ezdi. Tam caddeye geldim.  ortada sarı çizgi var. Biri peşime takıldı. Sarı çizgi bu taraf da. Ben sessizce duvar tarafından gidiyorum. Çünkü kapıyı bulmam gerekir. Adam iyilik meleğiya. Peşimden geliyor. Üç beş kez sarı çizgi bu taraf da sola git dedi. Yine sesimi çıkarmıyorum. Çünkü ne söylersem yanlış anlaşılıyor. Tam bir kör dövüşü. Neyse tam kapıya gele cem adam kolumdan asıldı. İsterse iyi niyetlede olsa. Elime koluma ansızın bir elin bedenimin her hangi bir yerine izinsizce ansını ansızın dokunmasından rahatsız oluyorum. Adam lütfen dokunmayın izinsiz dokunulmasından rahatsız oluyorum dedi adam bilmem iyi niyetinden bilmem cahilliğinden. İzin mi almam gerekirdi dedi. tabiî ki izin almanız gerekir deyince adam iyilikte yaramıyor dedi. Bende sizden iyilik istediğimi hatırlamıyorum dedim. Belki bunu dememem gerekir. Ancak arka arkaya bu olaylar olunca bazen çileden çıkıyorum.