Aç kollarını evladın geliyor

Aç kollarını evladın geliyor. Bu gün sardı beni heyecan. Bu heyecanı tanırım ben. Körler okuluna başladığım zaman tatil dönüşlerinde beni bir heyecan sarar gece yarıları uyanırdım. Evet, körler okulu benim için bazı zorlukları vardı. Köyde doğmuştum. Ve Babamı kaybetmişdim. O yüzden zorlu bir başlangıç olmuştu. Ailemden ayrılmıştım Annem ve Abimden ayrılmıştım. Hey gidi günler hey. Köye gelince canım sıkılırdı. Bazen kahveye giderdim. Köyde cami ve kahve dışında sosyal bir ortam yoktu. Namazdan önce caminin önünde toplaşır. İhtiyarlarla muhabbet ederdik. Ben Babamı küçük yaşta kaybettim. Ağaç keserken üzerine ağaç devrildi. On bir ay omurilik felçlisi olarak yaşadı. Daha sonra ben körler okuluna başlayınca vefat etmiş ve bana söylemediler. Ben on beş tatilinde öğrendim. İki yıl öncede Annemi kaybettim. Ancak köyde güzel günlerimde oldu. Küçük harmanda tahtadan arabama biner. Yokuş dan aşağı inerdim. Oralarda çok yuvarlandım. Çocukluk. Birde hiç unutmam. Bir kez köyden kaçmaya çalışmıştık. Vay be yol yürü yürü bitmez. Birde ben küçükken çok az görürdüm. Ateşle oynamayı severdim. Köy fırınına gidip közleri karıştırırdım. Bir gün kadının biri gece fırına gelip beni görünce korkmuştu. Bana da çocuğum ya bu kadın kırk gün içinde ölürse seni içeri atarlar demişlerdi. Korksun da ateşle oynamasın diye. Mantar patlatırdım. Gece onun ışığını görmek hoşuma giderdi. Dedem Rahmetli mantarlarımı saklamıştı. Babam yeni ölmüş biz dedemin yanına gelmişdik. Dedem beni çağırdı. Rahmetli Anam içinden eyvah yine bizim oğlan yaramazlık yaptı galiba demiş. Dedem bana bir kabak göstermişti. Oğlum bunu kaldırabilirsen okula götür demişti. Bende epey uğraştım. Ancak kaldıramadım. Daha sonra abim ve dedem sayesinde radyoya alışdım. Yaramazlıklarım azaldı. Haberleri dinler birlikte dedemle tartışırdım. Bu cumartesi Amcamın daveti üzerine yine Akhisara gideceğim. Yaş kırk olunca anılar beynime hücum ediyor. Bende yaşlanıyorum galiba. Birde yeniden evleneceğim diye hayal kuruyorum. Hayırlısı neyse olsun.