Birbirimizin ne kadar yanında olabiliyoruz

Birbirimizin ne  kadar yanında olabiliyoruz. Ben Beyazayın İzmir şube Başkanıyım. Çok büyük konuşmak istemiyorum. Bazen oturur konuşuruz şu sorun bu sorun arkadaş dediki hala bu sorun çözülmedimi bende sen müdahil olmazsan hiç bir sorun çözülmez. Arkadaşlarımızın mutluluklarına ortak olmaya çalışıyoruz. Acılarını paylaşarak azaltmaya çalışıyoruz. Bireyselleşmenin artığı bu dönemlerde dernekler bazı güzel değerlerimizi yarınlara taşımada bir köprü olabilir. Biz ne  kadar birbirimizin yanında oluyoruz malesef gerekdiğinde birbirimizin yanında olamıyoruz buda beni üzüyor. Toplantı yapıyoruz herkez bir mazeret üretiyor. Siyasiler yada diğerleri şöyle  bakıyor olaya senin kaç üyen var arkanda kaç kişi var. Biz bunu arkadaşlarımıza anlatıyoruz en azından belirli zamanlarda bir araya gelip sorunlarımıza çözüm üretmeliyiz. Bir elin nesi var iki elin sesi var. Bu kayıtsızlık beni ilerleyen dönemlerde dernekcilik yapmama kararımı güçlendiriyor. Toplantı yaparız adam o gün gelmez ancak bir gün önce yada sonra gelir. Bir salonda toplantı  yaparız adam gelir dernekde muhabbet eder. Eh zorla değil insanlar zorla sorunlarına sahip çıkmazsa bizim yapabileceğimiz fazla bir şey yok bizde havaleci mantık hakimdir. Benim yerime sorunlar çözülsün bende armut piş ağzıma düş yaşayayım. Halbuki acı tatlı günde birbirimizin yanında olmalıyız. Gerekdiğinde meydanları doldurup gerçekleri haykırmalıyız. Ağlayanın göz yaşını silmeli gülenle sevincini paylaşmalıyız.Salih ARIKAN