Farkındalık

Arkadaşlar şu farkındalık  merkezinin gerekli olduğuna ilişkin görüşü olan varsa lütfen bana meyil atsın. slh.arikan@gmail.com. Benim okuduğum tüm  haberler birlikte yaşama hayata dâhil etmeyle ilgili. Türkiye'de ilk deniliyor. Ben belediye meclisinde sayın belediye başkanlarımıza şu  sorunun sorulmasını istiyorum. Büyük şehir ve ilçe belediyeleri hayatımızı zorlaştıran kaldırım işgallerinden aylık ve yıllık olarak kaç para kazanıyorlar. Diğer sorum bu farkındalık merkezi kaç para harcanarak yapılmıştır. Beş yıl bu işe emek verildiği söyleniyor hangi dernekler hangi engelliler bu projeye katkı sunmuştur. Orta akıl malum çok önemliya büyük şehir belediye ve konak belediye başkanlarımız ve diğer belediye başkanlarımızı makam araçlarına binmeden kimseye haber vermeden halkın arasında tekerlekli  sandalyeye binmeden gezmeye davet ediyorum. Beni de yanlarına alırlarsa onları öyle yerlerde gezdireceğim gözlerini bantlamak neymiş gözlerini dört acışalarda yürüyemeyecekler. Tekerlekli sandalyeye binmeden ayaklarıyla bile yürüyemeyecekler. Yalnız bir uyarım var. Yükünü boşaltmış bir kamyon geri gelirken başkanlarımızı çiğneyebilir. Ben onlara kıyamam birde kentimiz başkansızımı kalsın. Ben  farkındalık merkezine gitmeyin demiyorum ancak gerçek farkında lığın engelli derneklerini ziyaretle engelli ailelerini ziyaretle  gerçekleşeceğine inanıyorum. Yalnız sizin için neyapabiliriz değil sizinle birlikte neyapabiliriz sorusunu sorun. Engellilerinde size farklı bakış açıları ve yaşam deneyimleri sunacağına inanıyorum. En azından engellin engellilerden değil de başkalarının çıkardığı engellilerden engelllilere engelli denildiğini öğrenmiş olurlar. Bu kadar çıkarılan zorluklara rağmen mücadeleyi gören genç kardeşim sivilceleri için depresyona girmez. Sayın levent kös tem bu proje için beş yıl uğraştık diyor. Beş yıl boyunca engellilerin sorunlarını çözmeye uğraşsaydınız izmir'de engel kalmazdı biz şu an farklı  konulardan bahsediyor olurduk. Buda alanda başarılı engellilerle değilde kendilerine her konuda evet diyen deneme tahtası olmaya izin verilen derneklerle beş yıl çalışılmış. Engelsiz İzmir kongresinde macaristandan gelen yetkiliyi dinledim ve beni hiç tatmin etmedi birde buca eğitim fakültesi özel eğitim bölümüde işin içindeymiş. En acısıda buya belediye başkanı konuyu tam bilmeye bilir engellilerle birlikte yaşama kültürü olmadığı için. Özel eğitim fakülteside konuya böyle bakıyorsa biz ölmüşüzde ağlayanımız yok. Arkadaşlar bu eğitim fakülteyle  projeler yürüten bir engelli derneği varmı biz kendilerini hiç sahada göremiyoruz. Niye bizim engelli derneklerine özel eğitim bölümü hocaları öğrencileri uğramaz biraz belediyemize en azından chp'li belediyeleri örnek almasını rica ederim. Bakın Beşiktaş belediyesi meslek eğitim projesi başlatacak. Bizim izmirde engelli meslek eğitim kursu başlattılarda benmi bilmiyorum. Ben ege üniversitesinden eczacılık gazetecilik ve farklı bölümden öğrencilerimiz sosyal sorumlulukla ilgili bizi ziyaret ediyorlar. Bizde kendilerine bildiğmiz kadarıyla anlatıyor konuşuyoruz. Niye buca eğitim fakültesi özel eğitim bölümü öğrencileri engellilerle ilgili dernekleri ziyaret etmez bu işte bir terslik yokmu yavaş yavaş yaşar üniversitesinden öğrencilerde gelmeye başladı.  Yaşar üniversitesinde özel eğitim bölümümü var. Birde neredeyse unutuyordum. Dokuz eylül üniversitesi  hastanesinde görmeyenlere refekat edilmiyor. Neden acaba özel eğitim bölümünün bulunduğu bir üniversitede görmeyenlere refekat edilmiyor. Ben her hangi bir özel yâda devlet hastenesine gittiğim zaman hemen refekatcim veriliyor. Asıl farkındalık budur. Benim hayatıma dokunmayan farkında lığı ben ne yapayım hadi beni boş ver. Hangi engellinin hayatına dokunacak. Engellilerden kaçma merkeziniz sizin olsun.Salih ARIKAN