Çarşamba günü Trenle başladık yola. Trenler ücretsiz engellilere ancak
sesli uyarı sistemi yok. görevli bazen sesli uyarıyor. girişler merdivenli
bir ara görevliye sormuşdum bir vagonda tekerlekli sandalyeler için rampa
var demişdi. hepsinde varmı yokmu bilmiyorum.
ilginç bir olay yaşadım. gece yarısı biri geldi yanıma oturdu. hafifden dokunuyor. Merhaba derim ses yok. neyse kafasını elleyince bir çocuk olduğunu anladım.Lisedeyken arkadaşlar birini getirirler bakalım bu kim tanıyabilecekmisin derlerdi nelerle uğraşmışız. neyse Kütahyaya indik.yolda Trenden inen biriyle tanışdım. beni şubemize kadar götürdü. Halil Başkanımız ve arkadaşlarla Türkiye Beyazay Derneğimizde kahvaltı yapdık sohbet ettik. daha sonra Emet ilçesine geçdik. oradan Yusufun okulunu ziyaret ettim. daha sonra İsmail Tavacı hocamın Müdürlüğünü yaptığı engelliler okuluna gittik. hocamla aynı Fakültede okuduk. aynı yurtta kaldık. hey gidi günler hey İsmail Turul hocamız sorumlumuzdu. Milli gençlik Vakfından Allah razı olsun üç yıl boyunca o yurtta huzur içinde kaldık. çok güzel anılarımız vardı. Perşembe akşamı Türkiye Sakatlar Derneği temsilciliğine gittik. bu işi İsmail hocam Pilanladı. İsmail hocam işitme kaybı olan bir arkadaş işitme cihazı mobil uygulamalarla kontrol edilebilen bir cihaz. Devletin çok az katkı payı ödediğini söyledi. etkili ve yetkili büyüklerim bu konuda bir çalışma yapsınlar. Dernekde Görmeyenler Ortapetik ve işitme engelliler görüş alışverişinde bulunduk.Cuma günü akşamı bir kahvede biz sadece görmeyenler buluşduk sohbet ettik. özellikle eski günlerimizi yadettik. yaşadığımız sıkıntıları ve güzel günleri paylaşdık. sorunlar ve çıkış yollarını tartışdık. Cumartesi günü Tavşanlı İlçesine Toplantıya geçdim. Genel Merkez şubeler görüş alışverişinde bulunduk. otobüsle geri geldim. otobüsden iniyorum biri lafda yardım ediyor. Bastonumdan tutuyor. insanlar evet iyi niyetli nasıl davranacaklarını bilmiyorlar. bende lütfen Bastonumdan tutmayın dedim. otobüsde birde Polorumu unutmuşum. arkadaşlarımın doğum günü hediyesi. firmayı arayacağım inşallah kaybolmamışdır. onun bende çok hatıraları var. sırf kaybolursa bundan dolayı üzülürüm.güzel bir uyku çekdim. sabah börek almaktan dönerken ilginç bir olaya rastladım. iki kişi konuşuyor. büyük ihtimalle benden bahsediyorlar. bütün dünya bunun olsa ne olur perişanlık oldukdan sonra dedi. Akşamda servisden iniyorum. biri birine diyorki şuna yardım et. adamda diyorki bekle ya ben seni niye bekleyeyim. bende hiç bir şey demeden usulca indim ve yürüdüm. dün toplantıda buna benzer konulardada konuşduk. bir haber görme engelli simitci saygı duruşunda. daha öncede görmediği halde oruç tutuyor diye bir haber vardı. engelli kardeşlerimiz gibi bir çok ayrışdırıcı cümleler kullanılıyor. neyse güzel bir gezi oldu.Salih ARIKAN
Tel: 0506 514 96 93







Hiç yorum yok:
Yorum Gönder